Нигора Ғаниева

 
Дарахтда хазонлар- сарғимтир хабар.
Вужуд нигоҳ бўлиб йўлга термулар.
Шу пайт сиз ухлайсиз бошқа шаҳарда,
Қалбим иқроридан қолиб бехабар.

Масофалар олис, манзиллар айро.
Хаёл - нимадир у? (Бехудуд маъво.)
Сизни ўйламоқлик- гуноҳдир балки,
Лек сизни унутмоқ - энг катта хато.
Батафсил
+2

Автобусдаги қиз

 
Қоронғу, аммо мусаффо осмонда юлдузлар чарақлаб турган, ён-атрофдан қурбақаларнинг қуриллаши-ю, чигриткалар чир-чири эшитилаётган ажойиб ёз тунларининг бирида Аҳмад одатдагидек ўз хонасида инглиз тилидаги китобни варақлаб ўтирарди. Доим шундай қилади. Кун бўйи университетда инглиз тилидан ўқувчиларга дарс беради. Кечқурун эса чет элдан олиб келган инглиз тилидаги бадиий китобларини ўқийди.
 Йигит соатига қаради. Тунги соат 00:25. Машҳур “Узуклар ҳукмдори” асарини берилиб ўқиганидан вақт ўтганини ҳам сезмай қолибди.
-Вақт ҳам алламаҳал бўлиб қолибди, - деб китобини ёпди. - Энди ухлаш керак.
Аҳмад чироқни ўчиришга тараддудланиб турганида, қўл телефонига СМС келди.
-Ийе, интернет ёниқ қолибди-ку!
Йигит Телеграмга келган хабарни очди.
-Хайрли оқшом. Яхшимисиз?
Батафсил
+4