СОВҒА


Қуёш тафтсиз сарғиш этагини йиғиштириб, уфққа ботди. Декабрнинг охирги кунлари. Ҳаво со¬вуқ, этни жунжиктиради. Ҳафта олдин ёққан қор ҳамон эригани йўқ. Осмон  аёз. Ердаги қалин қор шуъласи кўкдаги ой нури билан уйғунлашиб, ажиб бир тароват касб этган. Нақд оқ тун. Атроф жим-жит. Одамлар шомдаёқ барча ишларини саранжомлаб, уй-уйларига кириб олишган.  
Печка ёқилган иссиққина уйда Зайнаб момо келини, неваралари билан овқатланиб ўтирибди. Бугун мактаб арчасини ўтказиб келишган болалар хурсанд. Келин одатдагидек уй ишлари, эртага келиши кутилаётган меҳмонлар ташвиши билан овора. Бироқ, кампир безовта…
- Ё, тавба, буларга нима бўлди-а? Кечадан бери гум-гурс... - Зайнаб момо шундай дея фотиҳадан сўнг дас¬турхон йиғиштираётган келинига бир қараб қўйди-да, иккала қўлини аввал ерга, сўнг иккала тиззасига тираб, инқиллаб ўрнидан турди.
  • Яндекс.Метрика