Шаҳноза Ҳақбердиева


Қарор


Мени ҳеч ким мажбурламади,

Севмаганман бировни телба.

Лек очиқдан очиқ айтаман,

Менга умрим Сизсиз бир кулба.


Мени ҳеч ким ундамади ҳам

Ӯзим сизга ишониб келдим.

Юрагимни узиб беришга

Факат сизга мен қарор қилдим.

Батафсил
+5

Шаҳзод Эргашалиев



Умидчироқ
(ҳикоя)
      Тун ярмидан оққан, атроф жимжит. Фақат ҳовлига экилган анвойи гуллар орасидан чигирткаларнинг тинимсиз чириллаши эшитилиб туради. Узоқ-узоқларда ит улийди. Айвон пештоқидаги чироқ пешайвонга бир текисда нур сочади. Унинг шуласи қўнғизу, чивинларни оҳанрабодек ўзига тортади.
       Садоқат уйғониб кетиб, ёнини пайпаслаб кўрди. Эри йўқлигини билгач, кўзларини аранг очиб, уйқу аралаш тўғридаги деворга илиб қўйилган осма соатга назар ташлади. Вақт алламаҳал бўлган бўлса ҳам, эри ҳали кўчадан бери келмабди. Дилмурод авваллари бундай эмасди. Яқин-яқиндан шунақа «қилиқ» чиқариб олди. Сўфи уйғонмасдан кўчага чиқиб кетадию, ярим тунда остона ҳатлаб яна уйга кириб келаверади.
Батафсил
+6

Осмон остидаги сир


Хайринисо худди ақлдан озган каби бошини чайқаб, эрининг ёқасига чанг солди:
– Мени ўлдир! Мени ўлдирақол! Менга ит тегиб бўлди. Мен хор бўлдим. Нега бақрайиб турибсан. Гумонам сендан эмас… Сен ношудсан! 
Аёл уввос тортиб йиғлади-да, ўзини эрининг оёғи остига ташлади. Икки дунёси қоронғу тортган Тўлқин танк карахт аҳволда, бояги хушҳолликдан асар ҳам қолмай ичган виноси бурнидан булоқ бўлиб гарангсираб турарди. Кайфи тарқаб, ҳуши учган Тўлқин танк бошига кирган оғриқдан иҳраб юборди. Аёлнинг хиёнат қилганини англаб, ўзини қўярга жой тополмай қолди. Ярадор арслондай ўкирди. Ерда ғужанак бўлиб ётган хотинини юзи аралаш тепиб юборди-да, ҳовли эшигидан кўчага отилиб чиқди. Боши оққан томонга йўл олди. У кўз ёшларини тутиб туролмас, бўғзида қон-зардоб оқиб ихрар, бу дунёда нималар бўлаётганини англаб-англамай тепалик томон югургилаб борарди. Ҳаллослаб, ҳарсиллаб бораркан нималардир деб ғулдирар, сўкинарди.
Батафсил
+4

Мириам

 
Мириам уйига етиб келгач, дарҳол ичкарига кирди: у ҳеч қачон қўшнилар билан ёки хизматчи аёл билан лақиллашиб олиш учун тўхтамасди; саломлашди ва ўз салтанатини дунёдан ажратиб турувчи эшик ортида ғойиб бўлди. Одамлар унинг доим ёлғизлигини, ҳамма вақт қаёққадир шошилиб жўнашини, ўзи эса гўзал ҳамда мағрурлигини, чиройли кийинишини кўриб турли хил тахминлар қилишарди: бу аёл – киноактриса, йўқ у телевидениэда ишлайди, э йўқ, у модалар уйида ишлайди; кўпчилик ҳатто унинг чиқишларини ўз кўзим билан кўрганман, деб қасам ичарди.Мириам олиб келган ҳамма нарсасини – сут, нон, консерваларни ошхонадаги столга қўйди. Сўнгра ётоғига ўтди ва мў‘жазгина чорпоя устида турган чироқни ёқди. У кўзни қамаштирадиган ёруғликни ёқтирмасди, тунги чироқларни – уларнинг хира ва майин ёғдусини хуш кўрарди; унга нимқоронғуликда, шикаста нур ва соялар қуршовида яшаш ёқимли эди.
Батафсил
+3

Ёмғир остида

 
Дарсдан шошиб чиқдим. “Ана холос”, – деб юбордим ёмғир аёвcиз қуяётганини кўриб. Аксига олиб, бугун бир кўргазма ташкилотчилари билан суҳбат уюштиришим керак эди.Шундай ёмғирда бориш шартмикан-а? Бугун бормай қўяверсам-чи?Йўқ, эртанги дарсга бирор нима тайёр бўлиши керак! Мени фикримдан қайтармоқчи бўлгандай ёмғир ҳам савалаб қуярди. Соябонимни очдим-у, бекатга югурдим. Автобус кеп қолар… Ногоҳ бекат ортида турган, ёмғирда ивиб кетган бир йигитга кўзим тушди. Соябони ҳам йўқ экан, панага ўтса бўлмасмикин? Анчадан бери турибдиёв, қалин, қоп-қора сочлари сувга яхшигина бўккан. Нигоҳи эса бир нуқтадан узилмайди – баланд оппоқ девор…
Батафсил
+3

Ситора Шамсиддин


“Сен ҳаммадан хунуксан”, дединг,
Қаршимда ғоз турар экансан.
Яна айтдинг: “Кетганинг яхши!”
Мени ёмон кўрар экансан…

Ёнимдаги сени танимай
Ҳайрон бўлдим, сўз тополмадим.
Эшигингни шартта очдиму,
Ёполмадим, терс ёполмадим.
Батафсил
+4

Мирзо Карим


Ярим кўнглим қани тўлсайди,
Гўдак қалбим дийдор қўмсайди.
Сочлари оқ, ҳаста бўлса ҳам,
Орангизда онам бўлсайди!

Уч ёш эдим, ёш қолиб кетдим,
Кўзларимда ёш, қолиб кетдим,
Ёш боладай эркалаб айтдим:
Орангизда онам бўлсайди!
Батафсил
+3

Адиба Умирова


ҚАЙТАМАН

Менсиз бўшаб қолган айвонингизга
Қалдирғочлар билан қайтаман, Ота.
Рангларни унутган сочларингизга
Баҳор келганини айтаман, Она.

Мен учун қадрдон ҳовлингиздаги
Янтоқ ҳиди урган қумғондаги чой.
Сиз суйган қумрилар тумшуқларида
Томнинг бир бурчига ташиб қўйган лой.
Батафсил
+7

Орифжон Комил


Жазира қўйнида ёнмоқда ҳислар...
Ёнмоқда қадамда айтар сўзларим.
Хаёллар чарх уриб салқинлик излар.
Соя жой ахтарар ҳорғин кўзларим.

Ахтарар шабада эпкинларида, 
кўксимга хуш ёқар шамол парларин.
Бошимдан тер каби қуйилар зумда, 
Ҳисларим ёндирган қуёш зарлари.
Батафсил
+11

Нозима Хабибуллаева


Мени қийнайверар ўйларнинг ранги,
Чизишга маҳорат берганинг чинми? 
Қай оҳанг ювади руҳимнинг чангин-
Овозим бутунми?

Соҳилда юрсанг-да тошлар ғичирлар,
Ва ёки пичирлар, қай бири ўнғай? 
Қандай безанади энг гўзал сирлар,
Туш менга кирарми ва ё мен унга?
Батафсил
+6