Янги ижод намуналари
Оммабоп мақолалар
Сўровнома

Esdalik.uz нинг бошқа турдош сайтлардан фарқи нимада?



Барча сўровномаларни кўриш...
Календарь
«    Август 2020    »
ПнВтСрЧтПтСбВс
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
Теглар
Ҳамроклик
Ижтимоий тармоқдамиз






Юракнинг бир чети


У ниҳоят орадан шунча йил ўтиб қалбига яна бостириб кириб келди…
Хонасида мук тушиб, бошини қоғоздан узмай ишлаб ўтирган Орзиқул эшиги оҳиста тақиллаб, секин очилганини, ундан тим қора сочли чеҳра қараб турганини ҳам пайқамади. Ўқиётганидан кўзини узмади. Келмиш қорасоч узун-узун бармоғи билан эшикни яна мулойимгина чертди. Шундагина бошини кўтариб, бир зум анграйиб қолди… ва ўрнидан туриб кетди.
– Ие, Умида?! – деди овози титраб.
Келмиш қорасоч чеҳраси ёришиб, минг бир жилва билан ичкарига қадам босди.

Жонсўз



...-Келдингизми?- қўнғироқ овози бутун танамга роҳат бағишларди.
-Ҳаа...
Ўтирган жойида мамнун бош ирғарди.
-Ишқилиб кетмайдиган бўлибми? - дерди ўрилган сочларининг учини ўйнаганча ерга қараб.
-Ҳар йўлнинг бориши ва қайтиши бўлади, аммо ўзим шу ерда абадийга қолишни хоҳлардим...
У аразлагандек тикиларди.
-Сизни қўйиб юбориш осонмас... 
Мана шундай “дув” этиб қизаришини жуда яхши кўраман-да!.. 

Сталинга мактублар


Қашқадарё тўлиб оқади,
Оққан суви Сталинга ёқади.
“Қизил Ўзбекистон” газетаси (1952)


Сталинга хат ёзгим келаверади. Сабабини билмайман. Балки, қондан ўтган. Кичкина бобом – онамнинг отаси ғирт коммунист бўлган. Бунинг устига ўлгудай зиқна чол эди. Этагига ёпишиб пул тиласак, қўйнидан кир-чир парварда чиқариб бир-бир ялатарди-ю, ўраб-чирмаб яна жойига тиқиб қўярди. Бобом кўса эди. “Сақолингиз қани?” дея масхараласак, тишсиз оғзини катта очиб бизни қўрқитар ё уйдан қувиб соларди. Кўча-кўйда чақирсак, ортга қайрилиб қарамасди ҳам. Қаттиқ-қаттиқ йўталганча пилдираб кетаверарди.

Очилмаган сир


Баҳорнинг ёмғирли кунлари эди. Ўша куни кундузи ҳаво очиқ бўлди. Саидбек ҳар кунгидан вақтлироқ уйғонди. Юз-қўлини ювиб нонушта қилишга ўтирди. Шу пайт кўча эшик очилиб, қўлида иссиқ нон солинган елим ҳалтани кўтарганича Ҳамид ака кириб келди. Саидбек деразадан қараб ҳали тонг ёришмаганини кўрди. У ҳаммадан олдин уйғондим деб ўйлаганди аммо дадасини кўриб фикри ўзгарди. 
Қуш уйқу бўлиб қолган Ҳамид ака барвақт туришга одатланиб қолган. Қишлоқда яшагани учун ёшлигидан эрта туриб мол-ҳолга қараб томорқада ишларди. Шаҳарга кетиб олийгоҳга кирганида ҳам тонг ёришмасидан аввал университетга бориб қоровул билан бирга дарвозани очарди. Ишга кирганида, уйланганидан сўнг ҳам шу одатини қўймади.

Фусункорлик сири


Гўзалликка эга ҳар бир борлиқ унинг вужуди имконияти таъсири билан улғаймаган. Балки, бу унга Оллоҳ берган, шу яратиқ тақдири кучи ҳам бўлиши мумкин. Аммо гўзалликка эга борлиқлар азалий анъана билан намоён бўлишга маҳкум. Қай жиҳатдан уларнинг ўзгариб туриши ва атроф ҳусни, унга эътиборда бўлганлар муносабатини бир мартага ва устки тадбирсиз ҳайрон, лол колдириши ёки нафрат пайдо қилиши мумкин. 
Мен тана имконияти, соғлом вужуд қурби ва ташқи тадорик ила латоватга, фусункор оралиқ вақтида бир муддат яшаш илми ҳақида ўйлашга мажбур бўлдим. Демакки, бу менинг қайсидир худди шу латофат, чирой олдида мубҳам қолдим, дегани эмас бу.

Ғалаба яқин эди...


Ҳамшира қизнинг кундалиги

Гиёҳвандларни даволайдиган бир шифохона бор. Шахар ташкарисидаги бир мавзе боғига туташиб кетган. У ерда мен қидириб юрган масалага тааллуқли бир ҳамшира борлигини айтишди. Ҳамшира қиз ҳақида кўп гапиришгани учун уни қидириб топдим. Ғамдан кўп йиғлагани эътиборни дарров тортади ва сиз бу киз билан самимий гапиришга уринасиз. Қорачиқлари дил сувидан тиниқ, қовоқларининг адоғида бир томчи илиқ кўз ёш шабнамдай титраб турарди. Ҳайрон қолганим, бу қиз ҳозир йиғлаб юборади, деган ўйим бўлди. У отасининг сўнгги кунларини доим кўз олдига келтирса керак. Шу ерда менинг максадим аён бўлади. Ха, мен гиёхванд оталар, уларнинг оиласи, фарзандлари такдири хакида билишга интилишимни унга айтдим. У ҳаммаси яхшиликка хизмат қилишини билгач суҳбатлашишга рози бўлди. 

СОВҒА


Қуёш тафтсиз сарғиш этагини йиғиштириб, уфққа ботди. Декабрнинг охирги кунлари. Ҳаво со¬вуқ, этни жунжиктиради. Ҳафта олдин ёққан қор ҳамон эригани йўқ. Осмон  аёз. Ердаги қалин қор шуъласи кўкдаги ой нури билан уйғунлашиб, ажиб бир тароват касб этган. Нақд оқ тун. Атроф жим-жит. Одамлар шомдаёқ барча ишларини саранжомлаб, уй-уйларига кириб олишган.  
Печка ёқилган иссиққина уйда Зайнаб момо келини, неваралари билан овқатланиб ўтирибди. Бугун мактаб арчасини ўтказиб келишган болалар хурсанд. Келин одатдагидек уй ишлари, эртага келиши кутилаётган меҳмонлар ташвиши билан овора. Бироқ, кампир безовта…
- Ё, тавба, буларга нима бўлди-а? Кечадан бери гум-гурс... - Зайнаб момо шундай дея фотиҳадан сўнг дас¬турхон йиғиштираётган келинига бир қараб қўйди-да, иккала қўлини аввал ерга, сўнг иккала тиззасига тираб, инқиллаб ўрнидан турди.

ИККИНЧИ ИМКОН

Аёл тортманинг энг тагида - унутилиб кетган суратни қўлига олди. Эркак унга жиддий қараб турарди. Гўё муҳаббатимиз ўткинчи эдими, деб сўраётгандек. Аёл сурат юзасини силадию, тезкорлик билан қайтиб жойига қўйди.
“Унутишим керак”, пичирлади ўзига ўзи. Бироқ унутиш учун нима қилиш кераклигини билмасди. Унинг ўрнини кимдир боса олиши мумкинмикин? Кимдир... умуман бегона инсон. Қаердан излаш мумкин бу нотаниш одамни? Аёл ёстиғи тагидан қўл телефонини олди. Тармоққа уланди ва онлайн фойдаланувчиларни кузатди. Бор иродасини жамлаб кимгадир хат ёза бошлайди.

УЧАР КЕТМОН

Қисқа метражли адабий мультфильм сценарийси

БИРИНЧИ ЭПИЗОД.
Қишлоқ. Баҳорнинг иссиқ кунлари. Икки ёқлама уй қурилган ҳовли. Тонг маҳали. Супа, ишком, беданақовоқлар кабилардан шарқона нафас уфуриб турибди. Бу уйда ҳақиқий табиат жонкуярлари яшаши аён.
Ўн икки ёшлар чамасидаги Нортой Эркин Воҳидовнинг китобини ўқиганча уйдан чиқиб чапдаги яширин хонасига киради. Ортидан чиққан Ўктам мато дўпписини кийиб уни излайди. Кўчага қарайди.

КЕЧИККАН СЕВГИ

Ёрқиной синфга йиғлаб кирди. Ғала-ғовур қилаётган ўттиз чоғли саккизинчи синф ўқувчилари бирдан жимиб қолди. Ёрқиной ўтира солиб парта устига ёйилган китоб-дафтарига юзини босганча йиғидан қизарган кўзларини ҳаммадан беркитди.
Бироз ўтиб хонага ўқитувчимиз кириб келди. Унинг ҳам важоҳати ўзгарган, эшикни шаҳд билан ёпишидан недир кўнгилсизлик содир булгани сезилиб турарди.
Ёрқиной билан ўқитувчимиз ҳалигина директор ўринбосарининг хонасига кириб кетишган, узунқулоқ гапларга қараганда, Наврўз байрамига тайёргарлик кўриш учун чақиртирилган эдилар. Албатта, Ёрқинойни чақиришлари тайин эди — қадди расо, чеҳраси гўзал, майин-мулойим, ёқимли овоз соҳибаси Ёрқинойсиз бизнинг лицейда бирон-бир тадбир ўтмасди.