Бекзод Ибрагимов ҳикоялари

 
МУҲАББАТНИНГ СЎЗСИЗ ИЗҲОРИ

Бобомнинг белидан ҳеч ечмайдиган қийиғи бўларди. Бежирим кашта билан безатилган, нозик гул ва нақшлар тасвири туширилган бу белбоғнинг бир четида бобом ва момомнинг исмлари катта-катта ҳарфлар билан алоҳида жимжимадор қилиб тикилган. Бобомнинг айтишича, бу қийиқни улар турмуш қуриши арафасида момом совға қилган ва бу унинг розилик белгиси, муҳаббатининг сўзсиз изҳори бўлган. Ўша пайтларда белбоғни эҳтиётлаб, доим тақиб юриш ҳам эркакнинг садоқати сифатида баҳоланган.
Батафсил
0

Бекзод Ибрагимов

 
Кўнглим тоғдай ўсди, гулим,
Суянавер тошига.
Лола каби сен ҳам кулиб,
Баргёзавер қошимда.

Тоғдир кўнглим, тош демагин,
Бошгинангни оғритсам.
Жилға мисол яшнат дилим,
Мен баҳорни соғинсам.
Батафсил
+1