Ёғоч отлар

 
Қишлоқлар ўзгариб кетибди. Унча-бунча эмас, бутунлай ўзгарибди. Машина текис йўлдан шамолдай учиб бораяпти-ю, йўлда эмас, денгизда сузиб кетаётгандек сезаман ўзимни. Бу йўллардан жуда кўп юрганман. Айниқса, талабалик вақтимда шаҳардан Булоқбошига қатнайвериб, қатнайвериб шу йўлларнинг майда тошигача таниш бўлиб кетган эди. Ҳозир ўйласам, ўша вақтда нега бунча кўп қатнаганимни ҳеч тушунмайман. Бўлмаса шаҳардан қишлоққача йўл анча олис. Йўлкирага ҳам пулим зўрға етарди. Лекин ҳар ҳафта шанба келди дегунча оёқни қўлга олиб қишлоққа югурардим.
Батафсил
0

Зумрад МАШАРИПОВА

 
Болалигим ёмғирларда қолган гиёҳ,
Энди сени сўроқлаб ҳам тополмасман.
Болалигим оқиб кетган ул гулимоҳ,
Кўзларимга олиб сени чополмасман.
 
Болалигим юлдузларнинг шивирлари,
Онам эккан райҳонларда қолиб кетди.
Онам айтган эртакларнинг ҳур қизлари
Болаликни сандиғига солиб кетди.
Батафсил
+1