Баҳор


Лола сайли жуда гаштли бўлди. Қуёш тепамизга келгунча икки қучоқ-икки қучоқдан лола териб қўйдик. Собиржоннинг севинчи ичига сиғмасди. Касалдан яқинда турган бўлса ҳам, худди ёш боладек у ёқдан-бу ёққа сакраб чопар, кўм-кўк майсалар устига думаларди.
— Уриниб қоласан, — дедим охир, пешонасидаги терни кўриб.
— Касал бўлмагандекман, — деди у чўккалаб. — Фақат белим сал оғриди.
— Ўтир, чой ичиб оламиз.

Баҳор қизлари



Шаҳло қаерга борса, албатта, кулги бўлади. У «Янгиобод» колхозига механизатсия бўйича раис муовини бўлиб тайинланганда йиғин аҳли баб-баравар кулиб юборди. Аммо бу кулгилар Шаҳлога асло таъсир қилмади, ҳатто қошининг бир учи ҳам қимирламади.
Негаки, у бундан аввал областда энг қолоқ «Каттачек» колхозига тайинланганда бундан ҳам баттар бўлган эди.
Мажлисда номзоди кўрсатилганда одамлар «Ўзларини бир кўрайлик» дейишди. Шунда кўпчилик орасидан сочлари баландроқ турмакланган, лабларига қизил суртилган, қулоғида узун, маржон нусха зираклар йилтираган, қоши булбул оёғидек ингичка бир қиз ўрнидан турди.

Ирода Мухамеджанова шеърлари



Кузги япроқ

Рангги хазон ёзуғлигим - кузги япроқ,
Наҳот, алам бўлса сенда, мендан кўпроқ.
Менку – осий банда эдим, айблидирман...
Қай гуноҳинг қилди сени бахтдан йироқ?
Рангги хазон ёзуғлигим - кузги япроқ.

Очилмаган сир


Баҳорнинг ёмғирли кунлари эди. Ўша куни кундузи ҳаво очиқ бўлди. Саидбек ҳар кунгидан вақтлироқ уйғонди. Юз-қўлини ювиб нонушта қилишга ўтирди. Шу пайт кўча эшик очилиб, қўлида иссиқ нон солинган елим ҳалтани кўтарганича Ҳамид ака кириб келди. Саидбек деразадан қараб ҳали тонг ёришмаганини кўрди. У ҳаммадан олдин уйғондим деб ўйлаганди аммо дадасини кўриб фикри ўзгарди. 
Қуш уйқу бўлиб қолган Ҳамид ака барвақт туришга одатланиб қолган. Қишлоқда яшагани учун ёшлигидан эрта туриб мол-ҳолга қараб томорқада ишларди. Шаҳарга кетиб олийгоҳга кирганида ҳам тонг ёришмасидан аввал университетга бориб қоровул билан бирга дарвозани очарди. Ишга кирганида, уйланганидан сўнг ҳам шу одатини қўймади.
  • Яндекс.Метрика