Ярим тун


Муаллиф: Пак Ин Сук
Корейс тилидан Малоҳат Ғаффорова таржимаси

Ҳар куни ўн бирдан эллик беш дақиқа ўтган пайт мен учун жуда муҳим. Шундай пайтда мен ва ойим бир-биримиздан узоқда бўламиз. Тунги навбатда ишлаганим боис, ҳар сафар 11:55 да ойимга телефон қилиш менинг одатимга айланган.
– Ойи, менман, ҳе-ҳе. Мендан хавотир олмай, ухлайверинг, ойижон, – дейман мен.
– Тезроқ келгин, ўғлим. Мен яхшиман, ўзингни асра. ўайрат билан ишла.
– Xўп, ойи.

Мануел Алехандро шеърлари


Муаллиф: Мануел АЛЕХАНДРО(мексикалик шоир)
Испан тилидан Собиржон Содиқов таржимаси


У сен, Эва
Мен билган одам
Охирги суратинг сақлайман ҳамон,
Сен эътибор бермайсан , Эва
Уйга қайтарканман чулғар жимликлар
Не сабаб йўлларда бу тилим гунгдир.

Ҳаммол


(Танлов учун тақдим этилмоқда)

Муаллиф: Эрнест Хемингуэй (Америка ёзувчиси Нобель мукофоти совриндори)
Инглиз тилидан Қандилат Юсупова таржимаси


Энди ухлаймиз деб турганимизда, дадам мени пастки каравотда ётишимни бехавотирроқ деб ўйлади, чунки мени тонг бўзариши билан деразадан ташқарига қарайман деб ховлиқишим турган гап эди. Бироқ у тепадаги ётоқнинг унга фарқи йўқлигини ҳам илова қилиб қўйди ва бироздан кейин келиб ётишини айтди. Кийимларимни ечиб, уларни тўр беланчак ичига ирғитдим-да, ухлаш либосимни кийиб жойимга чўзилдим. Чироқни ўчирдим, ёруғ тушиб турсин деб атайлаб дераза пардасини кўтариб қўйдим, шунга қарамай атрофни кўриб кетиш учун  ўрнимда ўтиргудек бўлсам, купенинг совуқлиги аъзойи баданимни  қамраб оларди, индамай жойимда тек ётай десам, унда ҳеч вақони кўролмас эдим. Дадам келиб каравотим тагидаги жомадонини тортиб чиқарди, уни очиб кечки кийимларини олди, кейин уларни юқоридаги симтўшагига отди-да, шиша очиб, катта финжонини тўлдириб қуйди.   

Диллар дилга занжирланмаган


(Танлов учун тақдим этилмоқда)

Муаллиф: Анна Ахматова 
Шоҳинур Усмонова таржимаси


Диллар дилга занжирланмаган,
Гар истасанг, кетақол хушвақт.
Сайёҳ йўлда эркин бўлса гар,
Билки, унга қучоқ очар бахт.
Йиғламайман, куйинмайман, йўқ,
Энди бахтли бўлолмайман ҳам.
Ўпма, вужудимда сўнган чўғ,
Ўлим бўса олади мендан.
Қаҳратон қиш бағрида оғир
Хорғинликда яшалди ҳар кун.
Айтгин, менинг танлаганимдан
Ниманг билан устунсан, устун?!

Инсоннинг кўзлари бунча ғамгин, айт..


(Танлов учун тақдим этилмоқда)

Муаллиф: Мусо Ёқуб
Озарбойжон тилидан Раҳмат Бобожон таржимаси


У не боқиш эди...

Тангрим, бир боқишда нелар бор эди, 
Назарда неча минг назар бор эди, 
Ё Раб пайти етди, ўтди кўп они, 
У не боқиш эди кўзинг қурбони...

Денгиз бўйида


(Танлов учун тақдим этилмоқда)

Муаллиф: Андрей Тимофеев
Рус тилидан Азизбек Норов таржимаси

Қримга тўйдан кейинги саёҳатга келган ёш жуфтлик Севастополдан Ялтага олиб борадиган улов кутишарди, у ерда улар икки ҳафта дам олишни режалаштиришган эди. Ёшлар бор-йўғи олти ойдан бери таниш бўлиб, ҳаётига кириб келган янги ўзгаришларга ҳали унчалик даражада кўникишмаган, ҳар бир эрка интилиш эса уларга кўп нарсаларни ҳадя этарди. Тиниқ ва очиқ ҳавода худди ёрқин фотосуратдагидек вокзалнинг баҳайбат биноси, ноодатий сершох жануб дарахтлари кўзга ташланди. 
Оля охирги кунларда ниҳоятда кўтаринки кайфиятда эди. Унинг ўйлашича,  тўйдан кейинги ҳаёт умуман бошқача бўлиши керак эди,  тасаввурида бу ҳаёт фақат завқу шавқдан иборат, аммо шу билан бирга ўта муҳим ва қатъиятли эди. Кичкина болаларни кўрганда меҳри қўзғар, у ҳар бир бола қиёфасида Максимни кўраётгандек бўлар, гўёки ўзи ҳам ёш болага айланиб қолгандек эди.

Петраркага мактуб (ҳикоя)


(Танлов учун тақдим этилмоқда)

Муаллиф: Юрий Яковлев
Рус тилидан Ирода Холбекова  таржимаси


1
Агар буюк италян шоири Франческо Петрарка ҳаёт бўлганида мен унга хат ёзган бўлардим, чунки бу ёруғ дунёда фақатгина у тушунган бўларди мени. Петрарка устимдан кулмас ва бошимдан ўтганини элга достон қилмасди. Петрарка мени тушунган бўлар, у билан Рим шаҳридаги анжуманда кизил чиғаноқ ва лавр гулчамбари тақмасакда, балки у билан дўст тутинардик. Бошимда берет, эгнимда эса  сув ўтмайдиган матодан тикилган куртка бор. 
Мен ҳеч қачон Петрарка билан таниш бўлмаганман, чунки у биздан 600 йил олдин яшаб ўтган. (Биз бу ҳақда тарих дарсида билиб олган эдик). Аммо у гўзал Лаурани қандай учратганини тасаввур қила оламан. Шу ҳақда ўйласам, мен ҳам Авиньон шаҳридаги авлиё Клара черковида пайдо бўламан, устуннинг соясида туриб, атрофни бутун борлиғим билан кузатаман. 
Шамлар чирсиллаб ёнади ва оғир қўнғироқлар гумбурлайди. Ўша вақтда Петрарка шамларнинг ёруғида Лаурани кўради. Ҳали Петрарка унинг исмини ҳам билмас, лекин уни кўрган заҳотиёқ барча нарса – шамлар, қўнғироқлар, мармар даҳмалар кўз олдидан ғойиб бўлади, фақатгина унинг ориқ ва оқарган чеҳраси Петрарканинг кўз ўнгида гавдаланарди.

Деолидаги тунги поезд (ҳикоя)


(Танлов учун тақдим этилмоқда)

Муаллиф: Раскин Бонд, Ҳиндистон
Инглиз тилидан Шоҳрух Усмонов таржимаси

Коллеждалигимда ёзги таътилни Деҳрада, бувимникида ўтказишга одатланган эдим. Доимо майнинг бошларида йўлга тушиб, июльда ортимга қайтардим. Деоли Деҳрадан ўттиз чақирим нарида жойлашган кичикроқ бекат бўлиб, Ҳимолай этакларининг жанубидаги қалин чангалзорлар бошланишини белгилаб берарди.
Поезд Деолига саҳар бешларда - станция электр чироқлари-ю мойли лампаларнинг хира нурларига чўмган, тонгги ғира-шира рўшноликда темирйўл бўйлаб ястанган чангалзорларни киши кўзи базўр илғаши мумкин бўлган паллада кириб борарди. Бу ер  бор-йўғи битта платформа - станция бошлиғининг идораси ва кутиш хонасидан иборат эди. Станцияда чой сотиладиган пештахта, мева растаси ва дайди итларидан бошқа тасвирлагулик ҳеч вақо йўқ эди, боиси поезд бу ерга бир мартагина, ўрмонзорга кириб кетишдан илгари, нари борса, ўн дақиқага тўхтарди, холос.

Уммон соҳилидаги учрашув


Уммон мовий қум саҳросига ўхшарди. Ҳарбий хизматни ўтаб бўлган Сарбон уйига қайтаётганди. Чодирли ҳарбий машина аскарларни темир йўл вокзалигача келтириб қўйди. Ёш командир аскарларнинг йўл чипталарини текшириб кўргач, «Энди озодсиз, истаган ерингизга кетишингиз мумкин», қабилида уларга қўл силкиди. Барча ўз поездини изларди. Бокугача поезд бормасди. Шу сабаб Сарбон аввал шимол шаҳарларидан бирига бориб, кейин самолётда уйига учмоқчи эди. Унинг поезди ярим тунда йўлга чиқаркан.
Беш-олти соат вақти бор. Аслида бу бегона, совуқ шаҳарда беш соат у ёқда турсин, беш дақиқа ҳам қолишни истамасди. Аскар дўстлари бир-бирлари билан хайрлашдилар. Уларнинг кўпчилиги яқин атрофдаги шаҳар-қишлоқларда яшовчи руслар эди. Сарбон охирги қуролдош биродари билан хайрлашиб, чамадонини вокзалнинг юкхонасига топширди. Сўнгра қор уюмларини бир-бир босиб, уммон сари юрди.

БЎШ ХОНА

Муаллиф: Доналд Xениг 
Рус тилидан Дилшодбек Асқаров таржимаси


Эшик калити буралганда ғичирлаган товуш чиқди ва Карл бир лаҳзага тўхтаб, қоронғи уйга кўз югуртирди. «Қизиқ,-ўйлади у,-ухлаяптимикин? Уйғонмадимикин?». Аммо Карл Боган бу фикрни дарҳол миясидан қувиб чиқарди. Пичоқ келиб суякка қадалган, ҳозир унга барибир эди. Хотинининг ҳар кунги жанжал ва айбловлари унинг асабларини ишдан чиқарганди.
Карл ичкарига кириб энди зинадан кўтарилмоқчи бўлганида қоронғуликдан хотинининг овози эшитилди:
-Карл.
Карл Боган биринчи поғонадаёқ қотиб қолди. У хотини ҳозир қаерда турганини биларди-меҳмонхона бурчагида. Ҳар сафар жанжаллашадиган бўлса Лаура негадир ўша ерга туриб оларди.
  • Яндекс.Метрика